جمعیت دوستداران طبیعت نجف آباد

پنگ خانه های نجف آباد – خطر تخریب

اقتصاد نجف آباد از دیرباز بر پایه کشاورزی و باغبانی بوده است و می توان گفت یکی از مهمترین منابع درآمدی ساکنین شهر نجف آباد بوده است. در این میان آب کشاورزی نقش مهمی را در رونق و شکوفایی کشاورزی هر زارع و باغدار ایفا می کرد، چنانچه یکی از مهمترین پارامترهای ارزش گذاری و تعیین بهای هر زمین، میزان سهم آب کشاورزی و دسترسی به آب قنات، چاه یا کانال آب به شمار می رفت.

از سوی دیگر با توجه به اینکه در قدیم، ابزار و تجهیزاتی نظیر ساعت برای تعیین زمان آب رسانی و تعیین سهم هر کشاورز از آب موجود در دسترس نبود، کشاورزان محلی روش خلاقانه ای برای تقسیم بندی آب زراعی ابداع کرده بودند که این عمل در محلی به نام پنگ خانه انجام می شد.

پنگ خانه ها، محل هایی بود در میان اراضی کشاورزی و در نزدیکی منبع آب که به صورت ایوانی نسبتا کوچک تعبیه می شد و یک نفر معتمد کشاورزان در آن فعالیت میکرد.

در این پنگ خانه که چند جوی از آن مکان می گذشت و متصدی تقسیم آب و یا معتمد تقسیم آب در آن محل با توجه به واحدهای زمانی مشخص (پنگ) آب را جهت آبیاری زمین های متفاوت تقسیم می نمود.

روش تقسیم آب به این نحو بود که ظرف فلزی کوچکی که به آن پنگ می گفتند و سوراخ ریزی در ته آن تعبیه شده بود، روی سطح آب قرار می گرفت. به مرور زمان آب از سوراخ بالا آمده و در یک بازه زمانی مشخص که ظرف فلزی پر از آب می شد، خود به خود در آب غوطه ور می شد و بدان گونه آب زراعی به صورت زمان بندی شده و به صورت کاملا عادلانه میان کشاورزان تقسیم می شد.

به محض پر شدن آب پنگ، سهم آب نفر بعدی شروع می شد و متصدی پنگ خانه با صدای بلند کشاورز یا باغدار بعدی را ندا می داد تا آب را به سمت اراضی خود هدایت کند و به اندازه سهمش از آب کشاورزی بهره گیرد.

اگرچه این روش امروزه دیگر کاربردی ندارد ولی یکی از روشهای خلاقانه قدیمی است که به عنوان یکی از شاهکارهای قدیمیان از آن نام برده می شود. به عبارتی می توان گفت که جزو ساعت های آبی قدیمی جهان هست که در حال حاظر دو نمونه از این بناها در نجف آباد قرار دارد.

در حال حاضر تنها چند نمونه از پنگ خانه های قدیمی شهر نجف آباد محفوظ مانده و یا مورد مرمت و بازسازی قرار گرفته است و مابقی آن ها بر اثر بی توجهی تخریب شده اند و یا دچار تغییر کاربری شده اند.

این نوع پنگ خانه ها که یکی از انواع آنها در بیشه نجف آباد (فیروز آباد) نیز هست (بیشه هم به لطف مسئولین رو به تخریب هست) و یکی دیگر از آنها در ادامه خیابان جوی خارون (انتهای بلوار ولیعصر، باغ نو). این پنگ خانه ها الان که جایگاهشون بین زباله ها شده و داخلشونم که پر از زباله و … شده.

ولی خب قضیه تخریب این پنگ خانه چی هست؟

شاید کم کسی طرح جامع شهر نجف آباد رو دیده باشه یا از اون اطلاع داشته باشه. قسمتی از طرح جامع این شهر که توسط مهندسین مشاور شهر و خانه تدوین شده مبنی بر ادامه خیابان جوی خارون و اتصال اون به خیابان دلگشا هست.

چیزی که اینجا هست این مساله هست که اصلا در این طرح به این پنگ خانه توجهی نشده و توی نقشه هم نیومده (بماند یکی از مواردی که باید حفظ بشه در طرح های شهری همین آثار تاریخی و هویت بخش شهره و واقعا جالبه همچین شرکتی که میشه گفت طرح خیلی شهر ها رو در دست داره این گونه موارد رو اصلا بهش توجه نمیکنه. بهتره بگم مهندسینش احتمالا توی دفترشون میشینن و بدون این که حتی یک مرتبه شهر رو ببینن برای اون طرح میدن و جای تاسفه)

بگذریم من نقشه محل دقیق پنگ خانه و به همراه پوشش گیاهی و درختهای چناری که پشت اون هست و مستقیما توی طرح و خیابان می افته رو اینجا گذاشتم و مشخصه که با احداث این خیابان کلا این درختهای چنار به همراه پنگ خانه باید از سر راه برداشته بشه.

حالا برخی پیشنهادات مسئول شهرداری رو جالبه بشنوین

- میشه اون رو منتقلش کرد چند متر اونطرف تر (سازه های غول پیکر رو دیدین مستندهاش رو؟ نجف آباد هم میخواد همچین کاری بکنه)

- یا این پنگ خانه رو تخریب کنیم و عینا یکی شبیهش رو بسازیم جای دیگه ای (من موندم چرا تخت جمشید رو اینقدر برای حفظش تلاش میکردن. بابا راحت میشه عینش رو که جای دیگه ساخت)

آیا زمانی که هزینه آزاد سازی برای شما مهمتره تا این که این بنا حفظ بشه شما حاظرین بیاین پول بدین منتقل کنید این بنا رو؟(بر فرض عاقلانه بودن این طرحتون)

واقعا نیازه این خیابان بصورت مستقیم وصل بشه؟ آیا توی این تقاطع شما نیازمند کاهش سرعت نیستید؟چه چیزی بهتر این فرصت که سرعت وسایل نقلیه رو با ایجاد یک فضای شهری در این قسمت کم کنید نه این که خیابان رو مستقیم بزنین و زمینه سرعت گرفتن وسایل رو فراهم کنید و بعد از انواع و اقسام سرعت شکن و تابلوهای راهنمایی و رانندگی برای کاهش سرعت وسایل نقلیه استفاده کنید؟

چرا برای شما درختهای چنار(که همه میدونیم بعد از قطعشون هیچ یک از شما حتی یک درخت به جای اون درختی که دستور قطعش رو دادین نمیکارین) بی ارزشه؟

چه درختهایی رو به بهانه خیابان امام و به قول همه چهارباغ قطع کردین و به جای اون هیچ چیزی کاشته نشد. درختهای خیابان خارون الان کدومش هست؟ بله به جای چنارهای چندین ده ساله اون ناحیه تنها چندتا درخت توت!! توی بلوار وسط خیابون کاشتین که اون ها هم درحال خشک شدن هستن و بهونه کردید که مشکل بی آبی داریم.

منکر این نیستیم که هر طرح شهری ای محدودیتهایی داره و میبایستی بهینه ترین و بهترین راه حل انتخاب بشه ولی به نظرم این راه حل این مشکل نباشه.

بهتر نیست فراخوانی برای بهترین طرح برای این محل گذاشته بشه؟ خودتونم میدونین تعداد مراجعین نجف آبادی که رشته های مرتبط با مسائل شهری و طراحی شهری است، کم نیستن (و درصد استخدامشون هم خیلی کمه البته چون با مسئولین ممکنه اشنایی نداشته باشن) واقعا اونها طرح های بهتری ممکنه داشته باشن…

 

خوب همه میدونین از این گله ها خیلی زیاده و احتمال عملی شدنش هم خیلی کم..در کل خواستم اطلاع رسانی ای کرده باشم در مورد امکان تخریب این اثر تاریخی و درختان این محل..

این اطلاع رسانی به صورت موازی با وب سایت فکر سبز(انجمن دوست داران طبیعت نجف آباد) و دیار نون انجام شده..

خواهش دارم از عزیزانی که وبلاگ و وبسایت دارن این خبر رو اطلاع رسانی کنن که بتونیم خیلی بهتر از پارک لاله نجف آباد که خودتون بهتر از داستانش اطلاع دارین عمل کنیم…

+ نوشته شده در  پنجشنبه بیست و یکم مهر 1390ساعت 17:57  توسط   | 

بنام خداوند زیبائیها

فرماندار محترم شهرستان نجف آباد

گزارش برکزاری غرفه زیست محیطی در نمایشگاه مهدیه

بمناسبت روز دختر ، نمایشگاهی از غرفه های متعدد در محل مهدیه نجف آباد از تاریخ 5/7/90 الی 7/7/90  وبمدت  3 روز توسط مسئولین فرهنگی مهدیه برگزار گردید . یک غرفه هم بنام دختران وطبیعت در اختیار این جمعیت قرار گرفت . ابتدا غرفه با گونی بدور میله های آهنی شکل گرفت وسپس بر روی آن وسردرب غرفه پوشیده از عکسها  و پوستر ها وشعار های مربوط به طبیعت وحفظ آن وخطرات تهدید کننده محیط زیست گردید. شعارهائی همچون < از آتش زدن بوته ها بپرهیزیم >و < محیط زیست خود را دوست دلشته باشیم و آنرا پاس بداریم > .و...

در قسمت پیشخوان وروی میز ها پوشیده از کتابها وجزوات وبروشورهای  آگاه   کننده  در امور  زیست محیطی   منابع طبیعی بود . همچنین از طریق مانیتور عکسهای گرفته شده از زشتی ها وزیبائیهای شهرمان نمایش داده میشد. استقبال از این غرفه بسیار خوب بود . مسئولین محترم اداره منبع طبیعی واداره محیط زیست وشهرداری از این غرفه دیدن کردند. برای بسیاری این غرفه جا لب وقابل استفاده بود. در مجموع این نتیجه بدست می امد که برگزاری این گونه نمایشگاه ها میتواند آموزنده ومفید باشد وسطح آگاهی عموم مردم  را از منابع طبیعی ومحیط زیست  افزایش دهد . امید است  تا   با برگزاری نمایشگاه های مشابه خد متی هرچند کوچک برای مردم این شهر وبوم در جهت افزایش  آگاهی  های    زیست محیطی ومنابع طبیعی داشته باشیم.

رونوشت

اداره محیط زیست

اداره منبع طبیعی

شهرداری نجف آباد

جمعیت دوستداران طبیعت نجف آباد  

 

+ نوشته شده در  پنجشنبه بیست و یکم مهر 1390ساعت 17:48  توسط   | 

 

بنام خداوند زیبائیها

شهر دار محترم شهرستان نجف آباد

با سلام و درود

احتراما، ضمن تقدیر وتشکر از جنابعالی در جهت استقرار سطلهای شکیل زباله در باغ ملی ودر قسمتهائی از خیابانهای اطراف وبا امید به ادامه این مهم ، نکته بسیاربا اهمیتی وجود دارد که امید واریم حتما مورد توجه جنابعالی که   شخصی فرهنگ دوست هستید قرار گیرد. اخیرا شایعاتی شنیده میشود مبنی براحتمال تخریب پنگ خانه موجود درقسمت    شرقی بلوار ولی عصر وهمچنین بریدن درختان قدیمی در امتداد آن که بسوی شرق کشیده شده ، برای باز گشائی وتعریض   که امید واریم نادرست باشد . جنابعلی خود آگاه هستید که پنگ خانه ها ( دو نمونه آن در نجف آباد وجود دارد ) میراثی است که  از گذشه گانمان به ارث رسیده است و وظیفه ما حفظ و سپردن آنها به آیندگان  است . این آثار هم اینک  نیز   میتواند مکانهای گردشگری بحساب آمده ومورد توجه قرار گیرد. در کشور همسایه ما روسیه اثر مشابهی با قدمتی کمتر به   رخ جهانیان کشانده شده که  آنها از زمانهای قدیم تقسیم آب وساعت آبی داشته اند در صورتیکه این ادعا را ما میتوانیم  بکنیم چون قدمت این ها بیشتر است . لذا با توجه به بصیرت ودانائی جنابعالی ، انتظار داریم در این مورد اقدام فرموده ومانع از صدمه زدن به این میراث گرانبها وهمچنین قطع در ختان کهن سال شوید.

 

 

رونوشت به فرمانداری محترم

رونوشت به شورای محترم شهر

رونوشت به سازمان محترم میراث فرهنگی

جمعیت دوستداران طبیعت نجف آباد  

+ نوشته شده در  پنجشنبه بیست و یکم مهر 1390ساعت 17:47  توسط   | 

مقصد آبشار سرپیر.

استان چهار محال بختیاری ( بروجن)

جمعه 8/7/1390  تعداد شرکت کننده 57 نفر

سرپرست: آقای مرتضی یوسفی

طی اطلاع رسانی از یک هفته قبل ثبت نام آغاز و با استقبال چشمگیر همشهریان عزیز برخوردار شد.

قرار بود 4 صبح حرکت کنیم که با تاخیر بیست دقیقه ای همراه بود. بعد از حرکت و رفتن به سمت شهرستان بروجن در ساعت 6:15 صبح برای اقامه ی نماز توقفی کوتاه کرده و دوباره به سمت مقصد حرکت کردیم.آبشار سرپیرحد فاصل بروجن تا لردگان (40کیلومتر مانده  به لردگان)  است . سمت راست جاده تابلوی کوچکی است بنام امام زاده سرپیر. حدود نیم ساعت جاده خاکی با شیب نسبتاٌ تند به سمت بالا با عرض کم و پیچ خم های تند که امکان حرکت اتوبوس را نمی دهد.به خاطر همین پیچ های کم عرض گروه 57 نفری با 3 مینی بوس حرکت کرد. در انتهای این مسیر پیچ در پیچ به روستایی میرسیم، به مرکزیت امامزاده ای کوچک و جمع و جور( سر پیر) با یک درخت بلوط کهنسال در جوار آن که خانه هایی روستایی باسقف هایی کاهگلی وسنتی اطراف این امزاده را احاطه کرده اند.   

 ساعت 8:10  از مینی بوس ها پیاده شده و  برای خوردن صبحانه آماده شدیم.  قبل از حرکت توسط سرپرست چند نکته از قبیل: حفظ نظم و انظباط در طول مسیر ، نریختن زباله در طول مسیر ( چه تر چه خشک ) ونحوه حرکت گروه توضیحاتی داد و ساعت 8:50 با نظم خاص و سرعتی که برای تمامی همراهان مناسب بود، حرکت کردیم. پس از خارج شدن از روستا واردجاده پاکوب ومالرودرکمر کش دره ای عمیق شدیم . در طول مسیر  آهسته آهسته صدای جریان روداز ته دره به گوش میرسد ، این رودخانه همچون ماری خزان از میان کوه هاو تپه هایی پوشیده از بلوط گذر می کند . کوهها وتپه هایی که هرکدام تنوع رنگ خاص خود را دارند.

 درختان بومی و ویژه همان منطقه با زیبایی و جذابیتی دل انگیزدر کنارمان خود نمائی میکردند. عمده این درختان بادام کوهی، بلوط و انجیر کوهی بودند. ساعت 10 به بیشه ای سرسبز با چشمه ای کوچک با آبی بسیار خنک و گوارا و درختان متنوع رسیدیم . زیبا ترین و جلوه انگیز ترین آن ها درختان انبوه چنار سربه فلک کشیده ئی بودکه واقعا زیبایی ویژه ای داشت. حدود 10 دقیقه استراحتی کوتاه کرده و 12:40 ظهر پس از راهپیمایی 3 ساعته به آبشار رسیدیم. پس از ناهار و اندکی آرامش در سایه درختان تنومند ودر کنار آبی خروشان ، درساعت 15:00 راه برگشت از سر گرفتیم.

اولین گروه ساعت 17:30 به محل امام زاده رسیدند .حدود 30 نفر در مسیر برگشت کنار چشمه مشغول صرف چای و گرفتن عکس با پرچم شدیم. در نهایت با اینکه به شب خوردیم در زیر نور مهتاب به حرکت ادامه دادیم و برای 19:30 به بقیه گروه پیوستیم و بی درنگ به راه افتادیم. نیم ساعت پس از حرکت در بروجن توقفی کوتاه داشتیم و پس از صرف بستنی محلی به راه ادامه داده و 23:30 بود که به خ شریعتی روبروی فرمانداری رسیدیم.

+ نوشته شده در  پنجشنبه بیست و یکم مهر 1390ساعت 16:50  توسط   | 

تقریبا تمامی کوهنوردان معتقدند در میان تمامی تجهیزات کوهنوردی، دوتای آنها بیشترین اهمیت را دارد. یکی کفش کوهنوردی و دیگری کوله پشتی. از طرفی صرف نظر این که در چه فصلی و چند روزه برنامه می‌رویم، این دو وسیله همراه همیشگی ما هستند. انتخاب یک کوله پشتی مناسب و تنظیم صحیح آن روی بدن کوهنورد، دو موضوع بسیار مهم است. این مقاله با مطالعه و تحقیق روی سایت‌های آموزشی و راهنمای کاربران تولید کنندگان بزرگی چون Dueter از آلمان و Gregory و Northface از آمریکا گردآوری شده است.

بخش اول :

انتخاب و خرید کوله پشتی مناسب :

شاید همیشه برای خرید و انتخاب کوله پشتی تنها چیزی که اهمیت داشته باشد این است. "کوله پشتی چند لیتری؟". این سوال مهم‌ترین ویژگی یک کوله پشتی می‌تواند باشد اما برای بدست آوردن بیشترین راحتی و لذت لازمه به موارد دیگری هم توجه کنیم. جنسیت کوهنورد (زن یا مرد)، حجم یا همان لیتر کوله (حجم بار)، میزان وزنی که قرار است داخل کوله قرار بگیرد (وزن بار)، نوع فعالیت یا برنامه.

جنسیت کوهنورد :

کوله‌های مناسب خانم‌ها با آقایان تفاوت‌هایی دارد و این به خاطر تفاوت‌های فیزیکی بین خانم‌هاست. خانم‌ها عموما نسبت به آقایان استخوان‌بندی ریز‌تری دارند، شکل پایین تنه آنها متفاوت است و سرشانه‌های بزرگی ندارند. کوله‌های مناسب خانم‌ها با عباراتی مانند SL، Lady یا Women یا عباراتی این چنین مشخص می‌شود که بستگی به کمپانی سازنده دارد. تفاوت کوله آقایان و خانم‌ها در شکل زیر مشخص است.

همان طور که می‌بینید کوله خانم‌ها کشیده‌تر، دارای بندهای کوله نزدیک به هم و کمربندی باریک‌تر و با شکلی قوس‌دار است که بهتر روی استخوان لگن خانم‌ها کوله بشیند. نکته دیگر این که آقایانی هم که دارای استخوان‌بندی ریزتری هستند می‌توانند این کوله‌ها را نیز در موقع خرید امتحان کنند شاید برای آنها مناسب‌تر باشد.

حجم کوله :

میزان حجم باری که درون یک کوله می‌توان قرار داد به دو واحد مختلف لیتر ویا اینچ مکعب بیان می‌شود. در واقع حجم دقیق یک کوله با واحد اینچ مکعب بیان می‌شود و به دلیل قابل فهم بودن آن برای همه به واحد لیتر نیز آن را تبدیل کرده و بیان می‌کند و این که بعضی وقت‌ها می‌شنویم حجم کوله مثلا ٦٠ لیتری دقیقا ٦٠ لیتر نیست به خاطر همین تبدیل است که ممکن است پس از تبدیل عددی مثل ٨٣.٥٩ شود و دقیقا ٦٠ به ما ندهد ولی هیچ کجا حجم کوله به لیتر را به صورت اعشار بیان نمی‌کنند و در این مثال ٦٠ اعلام می‌شود. در کل این نکته مهمی نیست و اختلاف بسیار جزیی و قابل چشم پوشی است. نکته بعدی این که که برخی کوله‌ها به خصوص کوله‌های آمریکایی دارای سایز‌بندی (Small, Medium, large) باشند که بین این سایز بندی‌ها شاهد اختلاف یکی دو لیتر هستیم اما از آنجا که در ایران اکثر محصولات اروپایی کوهنوردی وجود دارد ما با این مسایل کمتر مواجه می‌شویم.

حالا سوال اصلی که برای همه ما موقع خرید پیش می‌آید این است که چه حجم کوله‌ای بخرم. اکثرا می‌دانیم که حجم مناسب به سه عامل بستگی دارد: مدت زمان برنامه، فصل اجرای برنامه و در آخر حجم وسایل خود کوهنورد. باز هم همه می‌دانیم که کوله برنامه ١ روزه با ٣ روزه فرق می‌کند، حجم وسایل در زمستان از سایر فصل‌ها بیشتر و هرچه وسایل‌مان حرفه‌ای‌تر و کم حجم‌تر باشد به کوله کوچک‌تری نیاز داریم. با این حال یه راهنمای عمومی برای حجم مورد نیاز می‌تواند چیزی شبیه به این باشد.

وزن بار :

علاوه بر حجم باری که قرار است داخل کوله قرار بگیرد، وزن بار هم مهم است. شاید تا به حال به این موضوع توجه نداشتیم اما این نکته نیز در انتخاب کوله پشتی ما موثر است. کوله پشتی‌هایی با حجم یکسان می‌توانند برای حمل وزن‌های مختلفی از بار طراحی شده باشند. حداکثر وزنی را که برای حمل با کوله مناسب است برای کوله پشتی توسط شرکت سازنده اعلام می‌شود (حداقل در مورد شرکت‌های معتبر). ممکن است وسایل دو کوهنورد دارای حجم‌های یکسان ولی وزن‌های مختلف باشد. به شکل زیر دقت کنید. این شکل را برای درک بهتر موضوع تهیه شده است. هر دو کوله دارای حجم یکسان حداکثر ٧٠ لیتر هستند اما به اعدادی که به فارسی نوشته شده دقت کنید (معادل‌های سیستم متریک نوشته شده در کاتالوگ است):

دو کوله که در تصویر مشاهده می‌کنید از آنجا که با SL مشخص شده برای خانم‌ها طراحی شده و دارای گنجایش یکسان هستند اما یکی برای حمل حداکثر ٢٧ کیلوگرم و دیگری برای حمل حداکثر بار ٢٠ کیلوگرم طراحی شده است. این ویژگی باعث شده کوله اول سنگین‌تر با وزن دو و نیم کیلو و کوله دوم یک کیلو و هفتصد گرم باشد و همچنین کوله اول ١٦ دلار گران‌تر از کوله دوم باشد. حداکثر وزن مشخص شده به این معنا نیست که مثلا اگر وزن بیشتری داخل کوله قرار دادیم کوله پاره شود و طاقت آن را نداشته باشد بلکه به معنی اینست که دیگر کوهنورد آن احساس راحتی کوله پشتی را نخواهد داشت و کل سیستم کوله برای انتقال وزن به روی بدن به صورت صحیح جوابگو نخواهد بود. می‌بینید که این نکته می‌تواند در انتخاب کوله شما تاثیر گذار باشد. شما باید علاوه بر مقدار حجم وسایل، وزن آنها را نیز محاسبه کنید یا تخمین بزنید تا کوله مناسب‌تری انتخاب کنید. در این مثال اگر حجم بار شما حداکثر ٧٠ لیتر تجاوز نمی‌کند و وزن آن از حدود ٢٠ کیلو فراتر نمی‌رود می‌توانید با انتخاب کوله دوم هم در پول خود صرفه جویی کنید و هم به دلیل این که کوله سبک‌تری به برنامه می‌برید (٧٦.١ کیلوگرم) بار کمتری در مجموع حمل کنید و بیشتر لذت ببرید. یک نکته دیگر که مشخص می‌شود این که اگر ٢ کوله با مارک‌های مختلف و وزن‌های مختلف و حجم‌های یکسان دیدید، کوله سبک‌تر دلیل بر تکنولوژی برتر کوله سبک‌تر نیست بلکه به احتمال زیاد کوله سبک‌تر برای وزن کمتری طراحی شده که باید اطلاعات کوله‌ها را دقیق‌تر مطالعه کنید.

نوع برنامه :

شرکت‌های سازنده کوله پشتی برای فعالیت‌های مختلف کوله پشتی‌های مختلفی طراحی و تولید می‌کنند مثل کوهنوردی، کوهنوردی فنی یا آلپی، طبیعت گردی و کمپینگ، کوله‌های یک روزه. مثلا کوله‌های طبیعت گردی دارای جیب‌های مختلفی اطراف کوله هستند و در برخی مدل‌ها یک کوله کوچک به کوله متصل شده که میشود آن را جدا کرد و وقتی اطراف کمپ می‌خواهید گشت و گذار کنید همراه ببرید، کوله‌های کوهنوردی برای حمل بار در ساعت‌های طولانی مناسب بوده، ظاهری کشیده‌تر دارند و جیب‌های کمتری در اطراف دارند، کوله‌های فنی و آلپی کشید‌ترین شکل را دارند و گاها از جیب در اطراف آنها هم خبری نیست. همچنین برای حمل وسایلی مانند چوب اسکی، کرامپون، تبرهای یخ دارای قسمت‌های مختلف ویژه‌ای هستند. البته برخی کمپانی‌های معتبر دارای کوله‌های اکسپدیشن هم هستند که مشخصات کوله‌های فنی را دارند، دارای وزن سبک‌تر و گنجایش بیشتر و در عین حال توان حمل وزن‌های بسیار بالاتر را نیز دارند و به همین خاطر دارای قیمت‌های بسیار بالایی هم هستند.

بخش دوم :

تنظیم کوله پشتی روی بدن کوهنورد :

هدف از تنظیم کوله پشتی، انتقال صحیح وزن بار کوله پشتی به بدن کوهنورد و به نحوی است که حدود ٨٠ درصد و حتی بیشتر از وزن بار به روی پایین کمر و لگن منتقل شود و شانه‌های کوهنورد بیشتر در کنترل استقرار بار نقش داشته باشند. قبل از خرید کوله پشتی باید به یک نکته دیگر هم دقت کنید، هر کوله پشتی برای یک محدوده مشخص اندازه تنه کوهنورد مناسب می‌باشد. به شکل کاتالوگ دو کوله که در بالا آورده شده بود مجددا نگاه کنید، برای هر دو کوله چیزی به عنوان Torso در قسمت ویژگی‌های کوله (Specification) آمده است و محدوده‌ای را به اینچ مشخص کرده. مثلا برای کوله اول ١٣-٢٠ اینچ ذکر شده یعنی بین ٣٣ سانتیمتر تا حدود ٥١ سانتیمتر. این عدد اندازه ارتفاع تنه شماست به این نحو که مطابق شکل زیر از بالای باسن تا ابتدای گردن (جایی که شانه و گردن به هم می‌رسند) را اندازه‌گیری می‌کنیم. برای اطمینان بیشتر بهتر است شخص دیگری این کار را برای شما انجام دهد.

در موقع خرید کوله پشتی باید کوله‌ای را بخرید که اندازه تنه شما در محدوده اندازه ذکر شده کوله پشتی باشد. چنانچه اندازه تنه شما در برای دو سایز مختلف کوله مناسب بود همیشه اندازه کوچک‌تر را انتخاب کنید. البته در ایران که اکثرا کوله‌های اروپایی به فروش می‌رسد. هر کوله تنها در یک سایز ارایه می‌شود اما اکثر کوله‌های آمریکایی حداقل در سه سایز کوچک، متوسط و بزرگ ارایه می‌شود و اینجاست که می‌توانید تفاوت تکنولوژی و دقت آمریکا را با اروپا بهتر ببینید!. به همین دلیل کاری که در ایران باید بکنیم این است که چنانچه اندازه تنه ما در محدوده کوله انتخابی نبود باید یا به سراغ نوع دیگر برویم یا مثلا چنانچه اندازه تنه کوهنورد کوچک‌تر از محدوده بود و کوهنورد مرد بود به سراغ مدل زنانه آن کوله برود. قبل از تنظیم کوله، آن را با وزنی بین ٧ تا ١٠ کیلوگرم پر کنید.

اما مراحل تنظیم کوله به صورت شکل زیر چنین است :

١) ابتدا تمامی بند شانه و کمربند کوله را شکل کنید. کوله روی دوش بیاندازید، شانه‌ها را بالا بیاندازید تا کوله پشتی بالاتر قرار بگیرد، حال کمربند کوله پشتی را روی استخوان لگن خود تنظیم کنید مطابق شکل. کمربند کوله را سفت ببندید.

٢) بند شانه را با کشیدن رو به پایین مطابق شکل سفت ببندید تا کوله به شما نزدیک شود.

٣) در پشت کوله پشتی به جایی که بندهای شانه به کوله پشتی متصل می‌شوند توجه کنید. این قسمت باید در قسمت صاف بین دو کتف کمر شما قرار بگیرد مطابق شکل. چنانچه محل آن درست نیست و این قسمت برای کوله پشتی شما قابل تنظیم است باید کوله پشتی را در آورید و مطابق شکل محل آن را در کوله پشتی خود تغییر دهید. این قسمت تنها برای کوله پشتی‌هایی عموما با حجم ٥٠ لیتر به بالا قابل تنظیم است و برای کوله‌های سبک‌تر نیازی به این تنظیم ندارند و معمولا قابل تنظیم نیز نیستند.

٤) در کوله‌های بزرگ، ‌بندی به نام بند کوله کشی وجود دارد. در تصویر ما نیز این بند وجود دارد و همان طور که می‌بینید این بند از بالای کوله با یک زاویه ٤٥ درجه روی شانه کوهنورد آمده. در زمان کوله کشی و سنگین بودن کوله می‌توان با کشیدن این دو بند، کوله پشتی را به بدن نزدیک‌تر نگاه داشت و به بدن در تحمل وزن کوله کمک کرد. این بند در کوله‌های کوچک وجود ندارد چون نیازی هم ندارند. در کوله‌های کوچک‌تر بندی که در ابتدای بند شانه‌ها و کمی عقب‌تر از شانه کوهنورد قرار دارد را با بند کوله کشی اشتباه نگیرید و در حین حرکت آن را نکشید بلکه این بند را تا انتها سفت کنید تا کوله کمترین فاصله را تا بدن شما داشته باشد.

٥) آخرین قسمت بستن بند سینه کوله پشتی است. توجه کنید این بند باید مقداری محکم باشد اما نباید موجب سختی تنفس و اختلال در آن باشد. به میزان مناسب آن را سفت کنید تا شانه‌های شما بر اثر وزن کوله به عقب متمایل نشوند و در وضعیت طبیعی در طول بارکشی بمانند. در نهایت بعد از انجام این تنظیمات مطابق شکل آیا می‌توانید یکی از زانوهای خود را ٩٠ درجه خم کنید؟ در این حالت کمربند کوله شما باید در راستای بالای ران شما و مماس با آن، مطابق شکل قرار بگیرد.

نحوه چیدن وسایل داخل کوله نیز مطابق شکل مشخص شده است. همان طور که در شکل می‌بینید سنگین‌ترین قسمت باید نزدیک‌ترین محل کوله به کمر باشد.

نکته آخر این که مجموع وزنی که یک فرد مجاز به حمل آن است برای افراد با تناسب اندام حداکثر یک سوم وزن شخص و برای افراد عادی حداکثر یک چهارم وزن فرد می‌باشد.

+ نوشته شده در  چهارشنبه شانزدهم شهریور 1390ساعت 11:55  توسط   | 

مطالب قدیمی‌تر